CMK madde 217'de yer alan 'Hâkim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir.' hükmü, soruşturma aşamasında elde edilen delillerin kovuşturma aşamasındaki akıbeti açısından ne anlama gelir?

Bu hüküm, soruşturma aşamasında elde edilen delillerin kovuşturma aşamasında doğrudan hükme esas alınamayacağını ifade eder. Soruşturma aşamasında toplanan tüm deliller (gizli tanık beyanları, teknik takip kayıtları, uzman raporları vb.) kovuşturma aşamasında duruşmaya getirilerek sanık ve müdafii huzurunda tartışılmalı, çelişkiler giderilmeli, gerekli görülen deliller yeniden alınmalı veya dinlenmelidir. Yani, soruşturma evresi, hüküm için bir 'delil toplama' evresidir; ancak bu delillerin 'değerlendirilmesi' ve 'hükme esas alınması' için kovuşturma aşamasındaki duruşma ortamında tartışılması şarttır. Bu, 'doğrudan doğruyalık' ve 'çelişmeli yargılama' ilkelerinin bir gereğidir ve hâkimin vicdani kanaatini oluşturmak için kritik öneme sahiptir (CMK m. 217 gerekçesi, Yargıtay 16. CD 2018/533 K.).