Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/591 sayılı kararında, 'ispat amacıyla kullanılan her aracın delil olarak kabul edildiği' belirtilirken, bu kuralın sınırlaması hangi ilkeye dayanmaktadır?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/591 sayılı kararında, ceza muhakemesinde bir hususun hangi delille ispat olunacağı konusunda sınırlama bulunmayıp, yargılamaya konu olayın açıklığa kavuşturulması ve maddi gerçeğin bulunabilmesi için 'ispat amacıyla kullanılan her aracın delil olarak kabul edildiği' belirtilmiştir. Ancak bu kuralın sınırlaması, 'maddi gerçeğin her ne pahasına olursa olsun değil, hukuk kuralları içerisinde, şüpheli ve sanığın hakları korunarak araştırılması' gerektiği ilkesine dayanır. Bu bağlamda, 'insan onuru ve hakları ile hukukun ve ceza muhakemesinin temel ilkelerinden' ödün verilemez. Delillerin hukuka uygun şekilde elde edilmesi ve değerlendirilmesi esastır (CMK m. 217/2).