Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/591 sayılı kararında, cezaevinde yapılan telefon görüşmelerinin dinlenmesi ve kayıt altına alınması sonucu elde edilen delillerin hukuka uygunluğu hangi koşullara bağlıdır?

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/591 sayılı kararında, cezaevinde işlenen bir suç (örneğin hakaret) bağlamında telefon görüşmelerinin dinlenmesi ve kayıt altına alınması sonucu elde edilen delillerin hukuka uygun olduğu kabul edilmiştir. Karara göre, Anayasa'nın 22. maddesindeki haberleşme hürriyetinin milli güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi gibi sebeplerle sınırlandırılabileceği ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesi uyarınca hükümlülerin diğer haklarının infazın temel amaçları saklı kalmak üzere kısıtlanabileceği belirtilmiştir. Özellikle aynı Kanun'un 66. maddesi gereğince, kapalı ceza infaz kurumlarındaki hükümlülerin idarenin kontrolündeki ücretli telefonlarla yaptıkları görüşmelerin idarece dinlenip kayıt altına alınabilmesi mümkündür. Bu tür kayıtlar, CMK'nın 135. maddesindeki koruma tedbiri niteliğindeki adli dinlemelerden ayrı olarak, cezaevinde suç işlenmesinin önlenmesi, düzenin ve disiplinin temini gibi nedenlerle yapılan 'yasal nitelikte' uygulamalar sonucu elde edildiğinden CMK 217/2 anlamında hukuka uygun delil olarak kabul edilir.