Tasarlayarak öldürme suçunda (TCK m. 82/1-a) Yargıtay'ın benimsediği 'soğukkanlılık teorisi' ile 'plan kurma teorisi' arasındaki temel fark nedir? Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2012 tarihli, 2012/560 E. sayılı kararı bu iki teoriyi nasıl birleştirmektedir?

Tasarlama kavramının unsurlarını açıklamaya yönelik bu iki teori arasındaki temel fark, odaklandıkları noktadır: 1. **Soğukkanlılık Teorisi:** Bu teori, failin 'psikolojik durumuna' odaklanır. Buna göre tasarlamanın varlığı için, failin suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında geçen makul sürede, hiddet veya şiddetli elemden arınarak 'ruhi sükunete' ulaşması ve bu soğukkanlı duruma rağmen kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla eylemini gerçekleştirmesi gerekir. Buradaki ağırlatıcı neden, failin duygusal tepkilerden uzak, tamamen bilinçli ve soğukkanlı bir kötülükle hareket etmesidir. 2. **Plan Kurma Teorisi:** Bu teori ise, failin 'eylemlerine' ve hazırlık hareketlerine odaklanır. Tasarlamanın varlığı için failin, suç işleme kararından sonra fiilin icrasına yönelik bir 'plan' yapması gerekir. Bu plan, suçun işleneceği yeri, zamanı, kullanılacak araçları seçmeyi, pusu kurmayı, hile ile mağduru olay yerine getirmeyi gibi somut hazırlık faaliyetlerini içerir. Ağırlatıcı neden, failin suçu tesadüflere bırakmayacak şekilde kurgulaması ve mağdurun savunma imkanını ortadan kaldırmasıdır. **Yargıtay CGK'nın Birleştirici Yaklaşımı:** Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12.06.2012 tarihli, 2012/560 E. sayılı kararında ve sonraki yerleşik içtihatlarında, bu iki teorinin unsurlarını birleştiren bir yaklaşım benimsediği görülmektedir. Kurul'a göre tasarlamanın varlığı için şu üç koşul bir arada bulunmalıdır: a) Failin bir kimseye karşı eylemde bulunmaya 'sebatla ve koşulsuz olarak karar vermesi'. b) Suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında 'makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükunete rağmen' kararından vazgeçmemesi (Soğukkanlılık teorisinin unsuru). c) Gerçekleştirmeyi planladığı fiili, 'belirlenmiş kurgu dahilinde icra etmesi' (Plan kurma teorisinin unsuru). Bu yaklaşımla Yargıtay, tasarlamanın sübjektif (ruhi sükunet) ve objektif (plan, kurgu) unsurlarının bir arada bulunması gerektiğini kabul ederek daha somut ve denetlenebilir bir kriter seti oluşturmayı amaçlamıştır (sen.av.tr/tr/makale/tasarlayarak-oldurme-sucu-ve-haksiz-tahrik).