CMK m. 232'ye göre, bir beraat hükmünün gerekçesinde hangi hususun açıkça gösterilmesi zorunludur?

CMK m. 232/2-b, beraat hükmünün gerekçesinde, 'yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması veya fiilin suç olma özelliğinin bulunmaması ya da yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması sebeplerinden hangisine dayandığının' açıkça gösterilmesi gerektiğini belirtir. Bu ayrım önemlidir. Çünkü 'suçun işlenmediğinin sabit olması' (delil yetersizliği değil, kesin kanıtlarla suçsuzluğun ispatı) nedeniyle verilen beraat kararı, daha güçlü bir aklanma ifade eder ve tazminat gibi hukuki sonuçları farklı olabilir. 'Şüpheden sanık yararlanır' ilkesi gereği verilen 'suçun işlendiğinin sabit olmaması' nedeniyle beraat ise delil yetersizliğine dayanır. Mahkeme, beraatın hangi hukuki nedene dayandığını gerekçesinde net olarak belirtmelidir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/cmk-madde-232-hukmun-gerekcesi-ve-hukum-fikrasinda-bulunmasi-gereken-hususlar.html)