HMK m. 411'de belirtilen 'Tahkim yargılamasına mahkemelerin yardımı, bu Kısımda açıkça izin verilmiş olan hâllerde mümkündür' hükmünün tahkimin doğası açısından anlamını yorumlayınız.

Bu hüküm, tahkimin devlet yargısından ayrı ve bağımsız bir uyuşmazlık çözüm yöntemi olduğu ilkesini pekiştirir. 'Mahkemenin müdahalesinin sınırlılığı' (minimal intervention) ilkesi olarak da bilinen bu kurala göre, devlet mahkemeleri tahkim sürecine ancak kanunun (HMK'nın Onbirinci Kısmı) açıkça izin verdiği durumlarda müdahale edebilir. Bu durumlar; hakem seçimi (m. 416), hakemin reddi (m. 417), ihtiyati tedbir (m. 414), delil toplanmasında yardım (m. 432) ve iptal davası (m. 439) gibi sınırlı hallerdir. Bu ilkenin amacı, tarafların iradesiyle seçilen tahkim yolunun işleyişine mahkemelerin gereksiz müdahalelerini önlemek, tahkimin hızını ve etkinliğini korumak ve tahkimi devlet yargısının bir uzantısı olmaktan çıkarmaktır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/hmk-madde-411-mahkemenin-yardimi.html)