5237 sayılı TCK m.82/1-a'da düzenlenen 'tasarlayarak' öldürme suçunda, failin öldürme kararını ne zaman aldığının kesin olarak saptanamadığı ve şüpheli kaldığı durumlarda, mahkemenin nasıl bir karar vermesi gerekir? Yargıtay 1. CD'nin 2017/4904 K. sayılı kararı bu konuda hangi ilkeye işaret etmektedir?

Yargıtay 1. Ceza Dairesi'nin 2017/4904 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere, tasarlamanın varlığı için failin öldürme kararını önceden aldığının, bu kararda sebat ve ısrar gösterdiğinin ve eylemini bir hazırlık sonucu işlediğinin somut ve inandırıcı delillerle ispatlanması gerekir. Eğer yargılamada, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığı kesin olarak saptanamıyorsa ve bu konuda şüpheler varsa, 'şüpheden sanık yararlanır' (in dubio pro reo) ilkesi gereğince, tasarlama unsurunun oluştuğu kabul edilemez. Mahkemenin, varsayımlara veya yetersiz delillere dayanarak tasarlama nitelikli halini uygulaması hukuka aykırıdır. Bu durumda, eylemin TCK m.81'deki 'kasten öldürme' suçunun basit halini oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulması gerekir. Yargıtay, tasarlamanın koşullarının oluştuğuna ilişkin yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı hallerde verilen mahkumiyet kararlarını bozmaktadır.