CMK m. 280/3 ve m. 306'da yer alan sirayet hükümlerindeki 'uygulanma olanağı' ifadesi ne anlama gelmektedir? Bu olanağın varlığı nasıl tespit edilir?

Sirayet hükümlerindeki 'uygulanma olanağı' ifadesi, kanun yolu başvurusunda bulunan sanık lehine verilen kararın veya bu kararın dayandığı hukuki gerekçenin, kanun yoluna başvurmamış olan diğer sanıkların hukuki durumu için de geçerli ve uygulanabilir olmasını ifade eder. Bu olanağın tespiti için şu hususlara bakılır: 1) Hukuki Gerekçenin Ortaklığı: Bozma veya lehe kararın sebebi, tüm sanıklar için ortak bir hukuki soruna dayanmalıdır. Örneğin, suçun unsurlarının oluşmadığı, delillerin hukuka aykırı olduğu veya suç vasfının yanlış nitelendirildiği gibi nedenler genellikle ortaktır ve diğer sanıklara da sirayet eder. 2) Kişisel Nedenlerin Olmaması: Eğer lehe karar, sadece başvuran sanığın kişisel durumuna ilişkin bir nedene dayanıyorsa (örneğin sadece o sanığa özgü bir haksız tahrik indirimi veya yaş küçüklüğü uygulanmaması), bu durum diğer sanıklara sirayet etmez. 3) Fiili Durumun Uygunluğu: Sanıkların hayatta olması ve infazlarının henüz bitmemiş olması gibi fiili koşullar da 'uygulanma olanağı' kapsamında değerlendirilir. Kısacası, lehe kararın objektif ve sanıkların ortak hukuki durumunu ilgilendiren bir nedene dayanması gerekir.