Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda (HMK) 'kısa karar' ve 'gerekçeli karar' ayrımının bulunmasının temel sebebi nedir? Mahkemenin, yargılamanın son duruşmasında sadece kısa kararı tefhim edip gerekçesini daha sonra yazması hangi usuli ihtiyaca cevap vermektedir?

Bu ayrımın temel sebebi, 'yargılamanın makul sürede sonuçlandırılması' ilkesi ile 'kararların gerekçeli olması' (Anayasa m. 141) ilkesini bir arada işletebilmektir. Karmaşık ve çok sayıda delilin bulunduğu davalarda, hakimin duruşma biter bitmez tüm hukuki ve fiili gerekçeleriyle birlikte kapsamlı bir gerekçeli kararı yazıp açıklaması pratik olarak zordur ve duruşmaların uzamasına neden olur. Bu nedenle usul kanunumuz, hakimin duruşma sonunda hükmün sonucunu (kısa kararı) açıklayarak dosyadan el çekmesine, kararın ayrıntılı hukuki gerekçelerini ise makul bir süre içinde (HMK m. 294/4'e göre 1 ay) yazmasına olanak tanır. Bu, hem tarafların davanın sonucunu hemen öğrenmesini sağlar hem de hakime gerekçeyi özenle hazırlaması için zaman tanır. (Kaynak: www.mesudebusrakucuk.av.tr/mahkeme-karar-turleri-ve-gerekceli-karar/)