Bir ceza davasında, sanığın mahkumiyetine esas alınan tek delil, başka bir soruşturma dosyasında şüpheli sıfatıyla ifade veren ve sonradan tanık olarak dinlenemeyen bir kişinin beyanıdır. Bu durum hukuka uygun mudur?

Hayır, değildir. Bu durum, sanığın tanıkla yüzleşme ve onu sorgulama hakkını (İHAS m.6/3-d) ortadan kaldırır. Eğer bu beyan, mahkumiyetin dayandığı tek veya belirleyici delil ise ve savunmaya bu eksikliği telafi edecek karşı dengeleyici güvenceler sağlanmamışsa, bu durum adil yargılanma hakkının ihlalidir. Şüpheli olarak verilen bir ifadenin, tanık sıfatıyla ve yemin altında verilmemesi de ifadenin delil değerini ayrıca zayıflatır.