Talimatla (istinabe yoluyla) dinlenen bir tanığın ifadesinin mahkumiyete esas alınması, 'doğrudan doğruyalık' ilkesi açısından ne gibi sorunlar yaratır?

Bu durumda, hükmü verecek olan mahkeme heyeti tanığı bizzat görmez, onun tavırlarını, tepkilerini gözlemleyemez ve beyanının güvenilirliğini tam olarak test edemez. Sanık ve müdafiinin de tanığa doğrudan soru sorma ve onunla yüzleşme imkanı kısıtlanır. Bu durumlar 'doğrudan doğruyalık' ve 'sözlülük' ilkelerini zedeler. (Bkz: sen.av.tr, Belirleyici Delilin Tanık Beyanı Olması, Faysal Pamuk/Türkiye kararı)