HMK m. 362/1-f uyarınca 'geçici hukuki korumalar hakkında verilen kararlar' temyiz edilemez. Bu kural, sadece ihtiyati tedbir ve ihtiyati haciz kararlarını mı kapsar, yoksa delil tespiti gibi diğer geçici hukuki korumaları da içerir mi?

Bu kural, HMK'nın Onuncu Kısmında 'Geçici Hukuki Korumalar' başlığı altında düzenlenen tüm tedbirleri kapsayacak şekilde geniş yorumlanmalıdır. Dolayısıyla, sadece ihtiyati tedbir (m. 389 vd.) ve ihtiyati haciz (İİK m. 257 vd.) kararları değil, aynı zamanda delil tespiti (m. 400 vd.) veya diğer geçici hukuki koruma niteliğindeki (örneğin, defter tutulması) talepler hakkında verilen kararlara karşı bölge adliye mahkemesinin vereceği kararlar da kesindir ve temyiz edilemez. Kanun koyucunun amacı, davanın esasına girmeyen, sadece yargılama sürecini veya delilleri güvence altına almayı amaçlayan bu tür usuli kararların Yargıtay önüne gitmesini engelleyerek yargılamayı hızlandırmaktır.