Beraat eden sanığın, yargılama sırasında yurt dışından getirdiği bir tanığın yol ve konaklama masraflarını karşılamış olması, bu masrafların CMK m. 327/2 kapsamında Hazine'den talep edilmesini sağlar mı?

Bu durum tartışmalıdır ve mahkemenin takdirine bağlıdır. CMK m. 327/2, 'önceden ödemek zorunda kaldığı giderler' ifadesini kullanır. Kural olarak, tanıklara yapılacak ödemeler, CMK'daki usule göre mahkeme tarafından belirlenir ve Hazine'den karşılanır. Sanığın, mahkemenin bir kararı olmaksızın, kendi inisiyatifiyle bir tanığı yurt dışından getirip masraflarını karşılaması, 'zorunda kaldığı' bir gider olarak kabul edilmeyebilir. Ancak, eğer sanık bu tanığı getirmesi için mahkemeden talepte bulunmuş, mahkeme bu talebi kabul etmiş ancak masrafların sanık tarafından avans olarak yatırılmasına karar vermişse, bu durumda masraflar geri istenebilir. Mahkemenin bilgisi ve kararı dışında yapılan bu tür masrafların, yargılama gideri olarak Hazine'ye yükletilmesi genellikle kabul görmez.