Bir sanık hakkında hem 'düşme' hem de 'beraat' kararı verilmesi gereken haller varsa, mahkeme hangi kararı vermelidir? Örneğin, dava zamanaşımına uğramış ancak sanığın suçu işlemediği de sabitse, hangi karar önceliklidir?

Ceza muhakemesi hukukunda, sanık lehine olan kararın öncelikle verilmesi esastır. Beraat kararı (CMK m. 223/2), düşme kararından (CMK m. 223/4) daha lehe bir karardır. Çünkü beraat, sanığın suçu işlemediğini veya eylemin suç olmadığını tespit ederken, düşme kararı davanın esasına girmeden usuli bir nedenle (zamanaşımı, şikayetten vazgeçme, af vb.) sonlandırılmasıdır. Bu nedenle, bir davada hem düşme hem de beraat koşulları aynı anda mevcutsa, mahkeme sanığın aklanma hakkını gözeterek 'beraat' kararı vermelidir. Buna 'beraat kararı verilmesi gereken hallerde düşme kararı verilemeyeceği' ilkesi denir. Bu ilke, CMK m. 223/9'da 'Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez' şeklinde açıkça düzenlenmiştir.