Bir ceza davasında, sanık ve müdafiinin tüm duruşmalara katılmasına ve aktif savunma yapmasına rağmen, karar duruşmasında 'son söz'ün sadece müdafiiye verilip sanığa verilmemesi, hukuki bir eksiklik midir?

Evet, bu çok önemli bir hukuki eksiklik ve mutlak bir bozma nedenidir. CMK m. 216/3, 'Hükümden önce son söz, hazır bulunan sanığa verilir.' şeklinde emredici bir hüküm içermektedir. Bu hak, savunma hakkının en temel ve son halkasıdır. Sanığın bizzat kendisi tarafından kullanılması gereken şahsa sıkı sıkıya bağlı bir haktır ve müdafii tarafından kullanılamaz. Yargıtay, son sözün sanığa verilmemesini, savunma hakkının en ağır şekilde kısıtlanması olarak kabul etmekte ve bu usuli hatayı, davanın esasına girilmeksizin tek başına bir bozma sebebi saymaktadır. Sanığın veya müdafiinin önceki aşamalarda ne kadar savunma yaptığı bu durumu değiştirmez; son söz hakkı mutlaktır.