İYUK md. 47 (Mülga: 6545 sayılı Kanun ile) yürürlükten kaldırılmadan önce hangi tür idare mahkemesi kararlarının temyiz edilemeyeceğini düzenliyordu? 6545 sayılı Kanun sonrası idari yargıda kanun yolları sistemi nasıl bir değişiklik göstermiştir? Danıştay 11. Dairesi 2016/7266 E. sayılı kararı, itiraz yolu açık olan kararların temyiz edilemeyeceği ilkesini hangi yasal dayanağa göre uygulamıştır?

İYUK md. 47 (mülga olmadan önce), özellikle tek hakimle verilen ve konusu belli bir parasal sınırı (her yıl güncellenen) aşmayan nihai kararların temyiz edilemeyeceğini, bu kararlara karşı itiraz yolunun açık olduğunu düzenliyordu. 6545 sayılı Kanun ile idari yargıda iki dereceli yargılama sistemi (ilk derece mahkemesi - bölge idare mahkemesi (istinaf) - Danıştay (temyiz)) benimsenmiştir. Bu değişiklikle birlikte, birçok idare mahkemesi kararına karşı öncelikle bölge idare mahkemesine istinaf başvurusu yapılması, ancak belirli şartları taşıyan (konusu, miktarı vb.) bölge idare mahkemesi kararlarına karşı Danıştay'a temyiz başvurusu yapılması esası getirilmiştir. Danıştay 11. Dairesi'nin 2016/7266 E. sayılı kararında, dava konusu işlemin (lojman tahsisi) İYUK'un 6545 sayılı Kanunla eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca halen uygulanan 45/1-b maddesi kapsamında olduğu, bu tür uyuşmazlıklarda idare mahkemesi kararının itirazen bölge idare mahkemesince inceleneceği, dolayısıyla itiraz yolu açık olan bu kararın temyizen incelenemeyeceği belirtilmiştir. Bu, 6545 sayılı Kanun sonrası oluşan yeni kanun yolu sistematiğine uygun bir uygulamadır. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/mevzuat/iyuk-madde-47-temyiz-edilemeyecek-kararlar.html)