Anlaşmalı boşanma talebiyle açılan bir davanın, davalının ön inceleme duruşmasında boşanmak istemediğini beyan etmesi üzerine çekişmeli boşanma davasına dönüşmesi durumunda, mahkemenin HMK md. 119'daki dava dilekçesi unsurlarının (boşanma sebebi, vakıalar, deliller) başlangıçta bulunmadığı gerekçesiyle davayı reddetmesi usulen doğru mudur? Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2013/26237 E., 2014/10618 K. sayılı kararı bu konuda nasıl bir yol göstermektedir?

Hayır, mahkemenin bu gerekçeyle davayı reddetmesi usulen doğru değildir. Anlaşmalı boşanma (TMK md. 166/3) talebiyle dava açan davacının, dava dilekçesinde boşanma sebebini detaylı olarak göstermesi veya delillerini bildirmesi beklenmez, çünkü davayı açarken anlaşmalı boşanma kararı verileceği beklentisi içindedir. Davalının anlaşmalı boşanmaya karşı çıkmasıyla dava kendiliğinden çekişmeli hale gelir (TMK md. 166/1-2'ye dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması). Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 2013/26237 E., 2014/10618 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, bu durumda mahkemenin yapması gereken, taraflara iddia ve savunmaları çerçevesinde delil gösterme ve sunma imkanı tanıması, göstermeleri halinde delilleri toplaması ve TMK md. 166/1-2'ye göre bir değerlendirme yaparak sonuca gitmesidir. Dava dilekçesindeki eksiklikler gerekçe gösterilerek dava reddedilemez; taraflara bu eksiklikleri tamamlama ve iddialarını ispatlama fırsatı verilmelidir. (Kaynak: barandogan.av.tr/blog/medeni-hukuk/anlasmali-bosanmanin-cekismeli-bosanmaya-donusmesi.html)