CMK m. 327/1'deki 'kendi kusuru' ifadesi, sanığın suçu işlemedeki kusurunu mu, yoksa yargılama sürecindeki usuli kusurlarını mı ifade eder?

Bu ifade, sanığın yargılama sürecindeki 'usuli kusurlarını' ifade eder. Beraat kararı, sanığın suçu işlediğine dair bir kusurunun bulunmadığının tespiti anlamına gelir. Dolayısıyla, buradaki 'kusur' kavramı, davanın esasıyla ilgili bir kusur olamaz. CMK m. 327 gerekçesinde de açıklandığı gibi, bu kusur; sanığın duruşmaya mazeretsiz gelmeyerek masrafa yol açması, tanıkları yanıltması, delilleri gizlemesi gibi yargılama sürecinin işleyişini aksatan ve ek giderlere neden olan davranışlarıdır. Sanık, esastan suçsuz bulunsa dahi, yargılamanın dürüst ve usulüne uygun yürümesine engel olan bu tür davranışlarının mali sonuçlarına katlanmak zorunda kalabilir.