CMK m. 130'da avukat bürolarının aranması için 'mahkeme kararı' şartı aranırken, aynı kanunun genel arama hükümlerini düzenleyen m. 119'da 'hâkim kararı' yeterli görülmektedir. Kanun koyucunun bu ayrımı yapmasının ardındaki temel sebep nedir?

Kanun koyucunun bu ayrımı yapmasının temel sebebi, avukatlık mesleğinin niteliği ve savunma hakkının korunmasıdır. Avukat büroları, sadece bir mesleğin icra edildiği yerler değil, aynı zamanda vatandaşların devlete ve üçüncü kişilere karşı haklarını savundukları, en mahrem sırlarını ve savunma stratejilerini paylaştıkları özel mekanlardır. Bu mekanların aranması, sadece şüpheli avukatı değil, onun temsil ettiği sayısız müvekkilin de haklarını (savunma hakkı, özel hayatın gizliliği) doğrudan etkileme potansiyeline sahiptir. Bu nedenle kanun koyucu, bu denli hassas bir alana yapılacak müdahale için, soruşturma aşamasında tek bir hâkimin (sulh ceza hâkimi) kararını yeterli görmemiş, daha kolektif ve güvenceli bir yapı olan 'mahkeme' (asliye ceza veya ağır ceza mahkemesi) kararını zorunlu kılarak daha yüksek bir koruma standardı getirmiştir. Bu, savunma hakkına tanınan anayasal önemin bir yansımasıdır.