4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi, işçinin iş sözleşmesinin feshinde geçerli bir sebep aranmasını düzenlerken, hangi somut durumların 'fesih için geçerli bir sebep oluşturmayacağını' açıkça belirtmiştir? Bu düzenlemenin amacı nedir?

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinin üçüncü fıkrası, iş güvencesi kapsamında olan işçiler (30 veya daha fazla işçi çalıştırılan işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan) için feshin geçerli bir sebebe dayanması gerektiğini vurgular. Bu kapsamda özellikle; a) Sendika üyeliği veya sendikal faaliyetlere katılmak, b) İşyeri sendika temsilciliği yapmak, c) Mevzuattan veya sözleşmeden doğan haklarını takip veya yükümlülüklerini yerine getirmek için idari veya adli makamlara başvurmak veya bu sürece katılmak, d) Irk, renk, cinsiyet, medeni hal, aile yükümlülükleri, hamilelik, doğum, din, siyasi görüş ve benzeri nedenler, e) 74. maddede öngörülen ve kadın işçilerin çalıştırılmasının yasak olduğu sürelerde işe gelmemek, f) Hastalık veya kaza nedeniyle 25. maddenin (I) numaralı bendinin (b) alt bendinde öngörülen bekleme süresinde işe geçici devamsızlık, bu haller fesih için geçerli bir sebep oluşturmaz. Bu düzenlemenin amacı, işçilerin temel haklarını kullanmaları veya kişisel özelliklerine dayanarak haksız fesihlere karşı korunması ve iş güvencesi ilkesinin güçlendirilmesidir.