HMK m. 110'daki 'davaların yığılması' ile HMK m. 112'deki 'terditli dava' arasındaki temel fark nedir?

Temel fark, talepler arasındaki ilişkidir. HMK m. 110'daki 'davaların yığılması'nda, davacının aynı davalıya karşı ileri sürdüğü birden fazla talep birbirinden bağımsız ve eşdeğerdir. Mahkemenin her bir talebi ayrı ayrı incelemesi ve her biri hakkında kabul veya red şeklinde ayrı bir karar vermesi gerekir. Talepler arasında bir öncelik-sonralık ilişkisi yoktur. Örneğin, bir davada hem kira alacağı hem de tahliye talep edilmesi. Buna karşılık, HMK m. 112'deki 'terditli dava'da, davacı, asıl (asli) talebinin kabul edilmemesi ihtimaline karşılık, aynı dilekçede ikinci bir (fer'i) talepte bulunur. Talepler arasında bir hiyerarşi vardır. Mahkeme, öncelikle asli talebi inceler. Asli talebi kabul ederse, fer'i talep hakkında karar veremez. Asli talebi reddederse, ancak o zaman fer'i talebi inceleyip karara bağlar. Davaların yığılmasında talepler yan yana iken, terditli davada talepler art ardadır (HMK m. 110 Gerekçesi).