Bir işçi, işyerinde sendikal faaliyetlerde bulunduğu için işten çıkarıldığını iddia etmektedir. İşveren ise feshin ekonomik nedenlere dayandığını savunmaktadır. İspat yükü kime aittir?

Bu durumda ispat yükü yer değiştirir. Normalde, feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükü işverene aittir (İş K. m. 20). Ancak, işçi feshin sendikal nedene dayandığına dair güçlü bir ihtimali ortaya koyan bir durumu (örneğin sendikaya üye olduktan hemen sonra işten çıkarılması gibi) ispatlarsa, işveren feshin sendikal nedene dayanmadığını, gerçekten de belirttiği ekonomik nedenlerle yapıldığını ispat etmekle yükümlü olur. (İş K. m. 5 ve Sendikalar Kanunu hükümleri gereği)