TCK m. 221/3, yakalanan örgüt üyesinin etkin pişmanlıktan yararlanma koşullarını düzenler. Bu fıkranın, TCK m. 221/2'den temel farkı nedir ve üyenin verdiği bilginin niteliği nasıl olmalıdır?

Cevap: TCK m. 221/3'ün, m. 221/2'den temel farkı, failin 'yakalanmış' olmasıdır. 221/2'de üye gönüllü olarak ayrılıp bildirimde bulunurken, 221/3'te üye yakalandıktan sonra pişmanlık göstermektedir. Yakalanan üyenin cezadan muaf olabilmesi için, örgütün faaliyeti çerçevesinde bir suça iştirak etmemiş olması ve pişmanlık duyarak 'örgütün dağılmasını veya mensuplarının yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermesi' gerekir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2017/1118 E. sayılı kararında belirtildiği gibi, verilen bilginin 'elverişli' olup olmadığını takdir yetkisi mahkemeye aittir ve bilginin fiilen sonuç doğurması şart değildir; elverişli olması yeterlidir.