Vergi hukukunda ispatın temel ilkesi nedir (VUK m.3/B) ve bu kapsamda yemin delil olarak kullanılabilir mi? Tanık ifadesinin ispat vasıtası olarak kullanılmasının şartı nedir?

Vergi Usul Kanunu (VUK) madde 3/B'ye göre, vergilendirmede vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyeti esastır. Vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyeti **yemin hariç her türlü delille** ispatlanabilir. Bu, vergi hukukunda delil serbestisi ilkesinin geçerli olduğunu ancak yeminin delil olarak kabul edilmediğini gösterir. Tanık ifadesinin ispatlama vasıtası olarak kullanılabilmesi için, tanığın beyanının vergiyi doğuran olayla ilgisinin tabii ve açık bulunması gerekir. Yani, olayla ilgisi olmayan veya dolaylı, soyut beyanlar ispat vasıtası olarak kabul edilmez. İlgili Kanun Maddesi: VUK m.3/B. Açıklama: Vergi hukukunda 'gerçek mahiyetin esas olması' (ekonomik yaklaşım) ilkesi, muvazaalı işlemlerin veya şekli uygunluğun arkasındaki gerçek ekonomik durumun ortaya çıkarılmasını hedefler. Delil serbestisi bu amacı desteklerken, yeminin hariç tutulması ve tanık beyanına sınırlama getirilmesi, keyfiliği ve suistimali önlemeye yöneliktir.