TMK Madde 166/2'ye göre, davalının 'davacı daha kusurludur' itirazı hangi durumlarda boşanmaya engel teşkil etmez? Bu durumun ardındaki hukuki mantığı açıklayınız.

TMK Madde 166/2, davalının, davacının daha kusurlu olduğunu ileri sürerek boşanma davasına itiraz edebileceğini belirtir. Ancak, aynı fıkranın devamında 'Bununla beraber bu itiraz, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde ise ve evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamışsa boşanmaya karar verilebilir.' hükmü yer alır. Bu durumda, davacının daha kusurlu olması itirazı dinlenmez ve boşanmaya karar verilebilir. Hukuki mantığı şudur: Evlilik birliği zaten fiilen bitmiş, onarılamaz şekilde sarsılmış ve devamında korunacak bir yarar (özellikle davalı ve çocuklar için) kalmamışsa, sırf davacının daha kusurlu olması nedeniyle bu bitmiş evliliğin kağıt üzerinde sürdürülmesinin bir anlamı yoktur. Bu durum, hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilir ve kamu düzeni ile toplumsal fayda açısından boşanmaya karar verilmesi daha uygun görülür.