İşyeri ihtiyacı nedeniyle kiracının tahliyesi (TBK m.350/1) davasında, kiraya verenin ihtiyacının 'gerçek, samimi ve zorunlu' olduğunun ispatı neden önemlidir? Yargıtay içtihatlarına göre, kiraya verenin kirada oturuyor olması bu ihtiyacın ispatı açısından yeterli midir?

TBK m.350/1 uyarınca kiraya veren, kiralananı kendisi, eşi, altsoyu, üstsoyu veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişiler için konut ya da işyeri gereksinimi sebebiyle kullanma zorunluluğu varsa tahliye davası açabilir. Bu davada, Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre ihtiyacın 'gerçek, samimi ve zorunlu' olduğunun kiraya veren tarafından ispatlanması gerekir. Bu, ihtiyacın geçici, henüz doğmamış veya keyfi olmaması anlamına gelir. Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2008/452 E., 2008/3253 K. sayılı kararında belirtildiği gibi, davacının (kiraya verenin) halen kirada oturuyor olması, konut ihtiyacının varlığı için kural olarak yeterli bir karinedir ve ihtiyacın samimi ve zorunlu olduğunu gösterir. Kiralananın mevcut oturulan yerden küçük olması gibi gerekçeler tek başına ihtiyacın samimi olmadığını göstermez. (Kaynak: Isyeri Ihtiyaci Nedeniyle Kiracinin Tahliyesi)