CMUK m.253/son (şimdi CMK m.223/9) hükmünün, yargılama koşulu (örneğin memurlar için lüzum-u muhakeme kararı) yerine getirilmeden açılan davalarda beraat kararı verilmesi durumundaki etkisini Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı ışığında açıklayınız.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 9.2.1987 tarihli kararına göre, CMUK m.253/son (CMK m.223/9) maddesindeki 'derhal beraat kararı verilebilecek hallerde durma veya düşme kararı verilemez' hükmü, yargılama şartı (örneğin memurun yargılanması için idare kurulundan lüzum-u muhakeme kararı alınması) eksik olsa bile, eğer toplanan deliller sonucunda sanığın beraatine karar verilebilecek bir durum varsa, yargılama şartının yokluğu nedeniyle durma veya düşme kararı verilmeyip beraat kararı verilmesi gerektiğini ifade eder. Bu durumda, yargılamayı geldiği aşamada geriye götürmenin usul ekonomisi ve beraat eden sanık açısından bir yararı bulunmadığından, beraat kararının onanması yerindedir. (Kaynak: avmehmetgenc.com/beraat-ve-derhal-beraat-karari-nedir)