Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2015/35466 K. ve 2018/13805 K. sayılı kararları, tavzih yoluyla hükümde yapılabilecek değişikliklerin sınırları konusunda hangi ilkeyi benimsemiştir?

Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2015/35466 K. sayılı kararında, hakimin tavzih yolu ile hükümde unutmuş olduğu talepler hakkında karar verip bunu hükmüne ekleyemeyeceği belirtilmiştir. Aynı şekilde, hüküm verirken unutmuş olduğu vekalet ücreti veya faiz hakkında tavzih yolu ile bir karar verip bunu hükmüne dahil edemez. Bu kararın ana ilkesi, tavzih yolu ile kesinleşmiş olan hükmün sınırlandırılamayacağı, genişletilemeyeceği ve değiştirilemeyeceğidir. Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2018/13805 K. sayılı kararında ise, tavzihin kural olarak sadece hüküm fıkrası hakkında olacağı, hükmün gerekçesinin açıklanması için tavzih yoluna başvurulamayacağı, ancak hüküm fıkrası ile gerekçe arasında bir çelişki varsa bu çelişkinin giderilmesi için tavzih yoluna başvurulabileceği (YHGK’nın 14.06.1967 gün ve 1967/9-462 E. 300 K. sayılı ilamı) vurgulanmıştır. Ayrıca, Yargıtay kararları hakkında da tavzih yoluna başvurulabileceği, ancak tavzih kararı ile hükmün değiştirildiğini iddia eden temyiz yoluna başvurabilirse de, Yargıtay Dairesi’nin kendi kararlarının tavzihi ile ilgili verdiği kararlara karşı Hukuk Genel Kurulu’na temyiz yoluna başvurulamayacağı belirtilmiştir (YHGK’nın 15.03.1969 gün ve 1969/2-466 E. 178 K. sayılı ilamı).