Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2016/116 Karar sayılı ilamında 'İştirak Halinde İşlenen Suçlarda Gönüllü Vazgeçme' (TCK 41) hükmünün uygulanma koşulları nasıl değerlendirilmiştir? Eylemlerin suç unsuru taşıyıp taşımaması durumu nedir?

Yargıtay 14. Ceza Dairesi'nin 2016/116 Karar sayılı ilamında, sanıkların başka bir sanıkla birlikte olay yerine gitmesinin ardından, diğer sanığın mağdureye zorla alıkoymaya çalışırken yardım istemesine rağmen, isimleri geçen sanıkların yardıma gelmemeleri nedeniyle mağdurenin direncini kırıp araca bindiremediği olayda, sanıkların birlikte işlemeyi tasarladıkları suçu işlemekten gönüllü olarak vazgeçtikleri ve bu ana kadar gerçekleşen eylemlerinin herhangi bir suç unsuru taşımadığı anlaşılmıştır. Yargıtay bu durumda, TCK’nın 41/1. maddesi gereğince sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir. Karar, sanıkların gönüllü vazgeçme anına kadar gerçekleştirdikleri fiillerin bağımsız bir suç oluşturmaması halinde, gönüllü vazgeçme hükümlerinden yararlanmaları gerektiği ilkesini teyit etmiştir. Ayrıca, bozma kararının, aynı hukuki durumda olup hakkındaki hüküm süresinde temyiz edilmeksizin kesinleşen ve suçu birden fazla kişiyle birlikte işlemeleri sebebiyle hakkında TCK’nın 109/3-b maddesi uygulanan diğer sanığa da teşmil edilmesine karar verilmiştir (CMUK m.325).