Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2014/18398 K. sayılı kararında kıymetli damgada sahtecilik suçunda 'aldatma kabiliyeti'nin belirlenmesine ilişkin hangi ilke vurgulanmıştır?

Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 2014/18398 K. sayılı kararında, kıymetli damgada sahtecilik suçunun gerekçesinde belirtildiği üzere, kıymetli damgaların bir vasıtalı verginin veya harcın ödendiğini belgelemekle birlikte nominal değerle alınıp satılmaları ve bir ödeme vasıtası olarak tedavül etmeleri nedeniyle paraya yaklaştıkları vurgulanmıştır. Karar, kriminal raporda aldatma kabiliyetine haiz oldukları belirtilen araç muayene pullarının bu vasıflara sahip olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi gerektiğini belirtmiştir. Belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin mahkemeye ait olması karşısında, suça konu araç muayene pullarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin yapılması gerektiğini belirtmiştir. Eksik soruşturmayla hüküm kurulması bozma nedeni sayılmıştır. Bu ilke, sahtecilik suçlarında maddi delillerin mahkemece bizzat incelenmesinin ve aldatma kabiliyetinin somut olay bazında değerlendirilmesinin önemini vurgulamaktadır.