Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/12823 E. ve 2017/873 K. sayılı kararı uyarınca, bir çocuğun (suça sürüklenen çocuk) okul arkadaşı olan mağdurun cep telefonu numarasını, mağdura kızdığı için ve cinsel amaçlı rahatsız edileceğini bilerek kimliği belirsiz bir şahsa vermesi eylemi, TCK m.136/1 kapsamında 'verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme' suçunu oluşturmasına rağmen, mahkemenin beraat kararı vermesi neden hatalı bulunmuştur?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin bu kararı, suça sürüklenen çocuğun, mağdura ait 'kişisel veri' niteliğindeki cep telefonu numarasını, mağdurun cinsel amaçlı olarak rahatsız edileceğini bilerek ve mağdurun bilgisi dışında kimliği belirsiz şahsa vermesi karşısında, üzerine atılı TCK m.136/1'de tanımlanan 'verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme' suçunun sübut bulduğunu kabul etmiştir. Mahkemenin, suça sürüklenen çocuğun, mağduru telefonla arayarak rahatsız eden üçüncü kişinin baskılarından korkması sebebiyle mağdura ait cep telefonu numarasını verdiğine dair savunmasının aksine delil bulunmamasından dolayı 'suçun yasal unsurlarının oluşmadığına' dair yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle beraat hükmü kurmasını hatalı bulmuştur. Karar, bu tür bir eylemin hukuka aykırılığını ve suç kastını vurgulamıştır. Ayrıca, adli emanete alınan CD hakkında karar verilmemesi de bozma nedeni olmuştur.