Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin 2015/13192 E. ve 2017/3451 K. sayılı kararı uyarınca, ATM cihazına kart kopyalama düzenekleri yerleştirerek kişilere ait kartların manyetik şerit bilgilerini ve şifrelerini ele geçirme eylemi, suç vasfı açısından neden TCK m.245/2 değil de TCK m.136/1 kapsamında değerlendirilmiştir?

Yargıtay 12. Ceza Dairesi'nin bu kararı, sanığın sahte kart üretimine yönelik herhangi bir faaliyette bulunduğu belirlenemeyen, ATM cihazının işleyişini engellediği veya bozduğuna ya da zarar verdiğine dair hakkında bir iddia bulunmayan eyleminde, ATM cihazına yerleştirdiği kart kopyalama ve kamera düzenekleri ile cihazda işlem yapan kişilere ait kartların manyetik şerit bilgilerini ve şifrelerini hukuka aykırı olarak ele geçirmekten ibaret eylemini, 'zincirleme şekilde TCK m.136/1'deki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturduğunu' kabul etmiştir. Karar, TCK m.245/2'nin (banka veya kredi kartı bilgilerini kopyalama veya ele geçirme) 'sahte kart üretimi' veya 'bilişim sistemine zarar verme' gibi daha ileri eylemleri hedeflediğini, somut olayda ise sadece 'ele geçirme' fiilinin gerçekleştiğini ve bunun kişisel veri niteliğinde olduğunu belirtmiştir. Bu nedenle, somut olayın TCK m.136 kapsamına girdiğine hükmedilmiştir. Ayrıca, hesap hatası ve TCK m.53'ün uygulanmasındaki eksiklikler nedeniyle hüküm bozulmuştur.