Bir okulun, eğitime açık olduğu sırada, öğretmenler ve öğrenciler dışındaki kişiler için 'açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler' (TCK m. 116/2) kapsamında mıdır, yoksa değil midir? Bu ayrımın, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşumu üzerindeki etkisini YCGK 2018/214 kararındaki mantıkla açıklayınız.

Bu sorunun cevabı, okulun hangi bölümüne girildiğine göre değişir. YCGK 2018/214 sayılı kararı, bu konuda bir ayrım yapmaktadır: 1. **Mutat Olarak Girilebilen Yerler (Suç Oluşmaz):** Okul binasının, eğitime açık olduğu zaman diliminde, koridor, kantin, idare bölümü gibi genel alanları, 'açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler' kabul edilir. Çünkü bu alanlara velilerin, ziyaretçilerin veya işlem yaptırmak isteyen diğer kişilerin girmesi için zımni bir rıza vardır. Bu alanlara, mesai saatleri içinde ve meşru bir amaçla girilmesi, işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmaz. 2. **Mutat Olarak Girilemeyen Yerler (Suç Oluşur):** Buna karşılık, eğitim ve öğretimin fiilen yapıldığı 'sınıflar', öğretmenler odası, laboratuvarlar gibi özel alanlar, 'açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan' yerlerdir. Bu alanların özel bir fonksiyonu vardır ve buradaki düzenin, huzurun ve güvenliğin korunması gerekir. Bu nedenle, bu özel alanlara ilgilisi olmayan bir kişinin, yetkili bir kişinin (öğretmen, idareci) açık rızası olmaksızın girmesi, TCK m. 116/2'de tanımlanan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturur. YCGK kararındaki olayda da, bir öğrencinin velisinin ders sırasında sınıfa izinsiz girmesi ve öğretmenin uyarısına rağmen çıkmaması, bu ikinci kategoriye girdiği için suç olarak kabul edilmiştir. **Ayrımın Etkisi:** Bu ayrım, suçun oluşup oluşmadığını doğrudan belirler. Eğer girilen yer 'mutat olarak girilebilen' bir yer ise, rızaya aykırılık unsuru oluşmadığı için suçun temel unsuru eksiktir ve fiil suç değildir. Eğer girilen yer 'mutat olarak girilemeyen' bir yer ise, rıza olmadığı için suçun unsurları oluşmuş olur. Bu, TCK m. 116/2'nin uygulama alanını belirleyen temel bir ayrımdır.