Bir sanık, maktulü basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte (TCK m. 86/2) yaralamıştır. Ancak, maktul bu yaralama olayının yarattığı stres ve efor nedeniyle mevcut kalp hastalığı tetiklenerek ölmüştür. YCGK 2018/354 kararında, bu durumda TCK m. 87/4'ün neden uygulanamayacağı açıklanmaktadır. Bu karardaki mantığı, TCK m. 86 ve 87'nin kanunlaşma süreci ve sistematik yorumu çerçevesinde ayrıntılı olarak izah ediniz.
YCGK 2018/354 sayılı kararı, TCK m. 87/4'ün (kasten yaralama sonucu ölüm) TCK m. 86/2 (basit tıbbi müdahale ile giderilebilir yaralama) kapsamında kalan eylemler için uygulanamayacağını belirtirken, kanunun hem lafzına, hem sistematiğine hem de kanun koyucunun amacına dayanan bir yorum yapmıştır. **1. Kanunun İlk Hali ve Değişiklik Süreci:** * 5237 sayılı TCK'nın ilk halinde (12.10.2004), TCK m. 86 sadece temel (m. 86/1) ve nitelikli (m. 86/2) yaralama hallerini düzenliyordu. 'Basit tıbbi müdahale ile giderilebilir' yaralamalar ise TCK m. 88'de 'daha az cezayı gerektiren hal' olarak ayrı bir maddede yer alıyordu. * TCK m. 87/4 ise, TCK m. 86'daki yaralamalar sonucu ölüm meydana gelmesini düzenliyor, TCK m. 88'e atıf yapmıyordu. Bu, kanun koyucunun en başından itibaren en hafif yaralama türünü, ölümle sonuçlansa bile m. 87/4'ün ağır sorumluluğu dışında tutmak istediğini göstermektedir. * 31.03.2005 tarihli 5328 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle, eski TCK m. 88'deki 'basit tıbbi müdahale' hali, TCK m. 86'nın içine yeni bir 2. fıkra olarak eklenmiştir. Eski 2. fıkra ise 3. fıkra olmuştur. TCK m. 87/4'teki atıf da bu değişikliğe paralel olarak '...yukarıdaki maddenin birinci fıkrasına giren hâllerde... üçüncü fıkrasına giren hâllerde ise...' şeklinde güncellenmiştir. **2. Sistematik Yorum ve YCGK'nın Mantığı:** * YCGK, bu kanunlaşma sürecini dikkate alarak, kanun koyucunun iradesinin değişmediğini kabul etmiştir. Değişikliğin amacı, sadece kanun sistematiğini daha derli toplu hale getirmektir. Kanun koyucunun amacı, TCK m. 86/2'deki hafif yaralamaları TCK m. 87/4 kapsamına almak olsaydı, atıf yapılan fıkralar arasına 'ikinci fıkrayı' da açıkça eklerdi. Eklemediğine göre, bu tür yaralamaları m. 87/4'ün dışında tutma iradesi devam etmektedir. * TCK m. 87/4'ün uygulanabilmesi için aranan temel şart, 'yaralamanın belirli bir ağırlığa ulaşmasıdır'. Kanun koyucu, TCK m. 86/2'lik bir yaralamanın tek başına ölüm neticesini meydana getirebilecek tipik bir tehlike içermediğini varsaymıştır. * Bu nedenle, TCK m. 86/2 kapsamında kalan bir yaralama sonucunda ölüm meydana gelirse, failin sorumluluğu özel bir neticesi sebebiyle ağırlaşmış suç hükmü olan m. 87/4'e göre değil, ceza sorumluluğuna ilişkin genel kurallara (TCK m. 22-23 ve m. 85) göre belirlenmelidir. Bu da bizi, failin ölüm neticesi açısından en azından taksirinin olup olmadığının araştırılmasına, yani taksirle öldürme suçunun incelenmesine götürür.