Türk Medeni Kanunu'na göre özel boşanma sebepleri nelerdir? Bu sebeplerin varlığı halinde hakimin boşanma kararı verme zorunluluğu her zaman mutlak mıdır, yoksa bazı özel boşanma sebeplerinde ek bir değerlendirme gerekir mi?

Türk Medeni Kanunu'nda düzenlenen özel boşanma sebepleri şunlardır: Zina (m.161), Hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış (m.162), Suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme (m.163), Terk (m.164), Akıl hastalığı (m.165). Bu sebeplerden zina, hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış ve terk (şartları oluştuğunda) mutlak boşanma sebebidir. Yani bu olayların varlığı ve ispatı halinde hakim, evlilik birliğinin çekilmez hale gelip gelmediğini ayrıca araştırmadan boşanmaya karar vermek zorundadır. Ancak suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme ile akıl hastalığı özel boşanma sebepleri olmalarına rağmen, bu durumların varlığı tek başına boşanma için yeterli değildir; hakimin ayrıca bu durumların diğer eş için ortak hayatı çekilmez hale getirip getirmediğini de araştırması gerekir (TMK m.163 ve m.165).