Evi terk eden kadının ziynet eşyası talebine ilişkin bir davada, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E:2017-2443, K:2020-918 sayılı kararında vurgulanan ispat kuralları nelerdir?

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun E:2017-2443, K:2020-918 sayılı kararında, ziynet eşyası davalarında ispat hukuku açısından şu kurallar vurgulanmıştır: İspat yükü, TMK m.6 ve HMK m.190 uyarınca, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Hayatın olağan akışına göre ziynet eşyalarının kadının üzerinde olması ya da evde saklanarak muhafaza edilmesi beklenir. Bu nedenle, evden ayrılan kadının bu eşyaları yanında götürdüğü bir fiili karine olarak kabul edilir. Bunun aksini, yani ziynetlerin varlığını ve bunların evlilik birliği içinde kendisinden alındığını, iade edilmediğini veya evden ayrılırken yanında götürmesinin mümkün olmadığını ispat etme yükümlülüğü kadın eşe aittir. Kararda, dosyada bulunan fotoğraflarla bir kısım bileziklerin varlığının ispatlandığı ancak çeyrek ve yarım altınların varlığının ispat edilemediği belirtilmiştir. Bu, her bir ziynet eşyasının varlığının ve akıbetinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğini gösterir.