Eşin kusurlu bir davranışını öğrendikten sonra onu affetmek veya barışmak, bu kusura dayanılarak boşanma davası açılmasına engel teşkil eder mi? (TMK m.161/3, m.162/3, m.165)

Evet, engel teşkil edebilir. TMK'da bazı özel boşanma sebeplerinde af açıkça düzenlenmiştir. Örneğin, zina (TMK m.161/3) ve hayata kast, pek kötü veya onur kırıcı davranış (TMK m.162/3) durumlarında affeden tarafın dava hakkı düşer. Genel boşanma sebebi olan evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m.166) durumunda ise, eşin kusurlu davranışını affetmek, barışmak, birlikte yaşamaya devam etmek gibi olgular, o davranışın evlilik birliğini sarstığı iddiasını zayıflatabilir veya ortadan kaldırabilir. Yargıtay, affın varlığı halinde affedilen olaylara dayanılarak boşanma kararı verilemeyeceğini kabul etmektedir. Af, açık olabileceği gibi örtülü de (davranışlarla) olabilir. Ancak her somut olayın kendi içinde değerlendirilmesi gerekir.