Müteselsil borçlulardan kendisine düşen paydan fazla ifada bulunan borçlunun diğer borçlulara rücu hakkı TBK Madde 167'ye göre nasıl düzenlenmiştir? Borçlulardan birinden rücu alacağı tahsil edilemezse ne olur?

TBK Madde 167'ye göre, müteselsil borçlulardan kendisine düşen paydan fazla ifada bulunan borçlunun, ödediği fazla miktarı diğer borçlulardan isteme hakkı vardır. Bu rücu hakkı şu şekilde işler: 1. Paylaşım Esası: Aksi kararlaştırılmadıkça veya borçlular arasındaki hukuki ilişkinin niteliğinden (örneğin ortaklık sözleşmesi) aksi anlaşılmadıkça, borçlulardan her biri, alacaklıya yapılan ifadan, birbirlerine karşı eşit paylarla sorumludurlar. 2. Rücu Miktarı: Fazla ifada bulunan borçlu, her bir borçluya ancak onun payı oranında rücu edebilir. Örneğin, A, B ve C eşit paylarla (1/3'er) 90.000 TL'lik borcun tamamını öderse, B'den 30.000 TL, C'den 30.000 TL isteyebilir. Kendi payı 30.000 TL'dir. 3. Tahsil Edilemeyen Miktar: Borçlulardan birinden (örneğin B'den) rücu alacağı tahsil edilemezse (mesela B iflas etmişse), B'den alınamayan miktarı, diğer borçlular (A ve C) eşit olarak üstlenmekle yükümlüdürler. Yukarıdaki örnekte, A, B'den 30.000 TL'yi alamazsa, bu 30.000 TL'lik miktar A ve C arasında eşit (15.000'er TL) olarak paylaşılır. A, C'den toplamda 30.000 + 15.000 = 45.000 TL talep edebilir. Bu düzenleme, rücu hakkının etkinliğini sağlamayı ve riskin borçlular arasında adil dağıtılmasını amaçlar.