TBK Madde 167'ye göre müteselsil borçlular arasındaki iç ilişkide sorumluluk paylaşımı nasıl belirlenir ve bir borçlunun payından fazla ifada bulunması halinde hangi hakka sahip olur?

TBK Madde 167, müteselsil borçlular arasındaki iç ilişkiyi ve rücu hakkını düzenler. Buna göre: Sorumluluk Paylaşımı: Aksi kararlaştırılmadıkça veya borçlular arasındaki hukuki ilişkinin (örn: ortaklık, kefalet zinciri) niteliğinden farklı bir durum anlaşılmadıkça, borçlulardan her biri, alacaklıya yapılan ifadan, birbirlerine karşı eşit paylarla sorumludurlar. Yani, özel bir anlaşma veya durum yoksa, paylar eşit kabul edilir. Payından Fazla İfada Bulunanın Hakkı: Kendisine düşen paydan fazla ifada bulunan borçlunun, ödediği fazla miktarı diğer borçlulardan isteme (rücu etme) hakkı vardır. Bu durumda borçlu, her bir diğer borçluya ancak onların payı oranında rücu edebilir. Örneğin, A, B, C eşit paylarla (1/3) müteselsil borçlu ve A borcun tamamını ödemişse, A, B'den 1/3 ve C'den 1/3 oranında rücu edebilir. Borçlulardan Birinden Alınamayan Miktar: Rücu sürecinde, borçlulardan birinden (örneğin iflası nedeniyle) payına düşen miktar alınamazsa, bu alınamayan miktarı diğer borçlular (rücu eden dahil) eşit olarak üstlenmekle yükümlüdürler. Bu düzenleme, iç ilişkideki riskin paylaşımını sağlar.