Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2017/317 K. sayılı kararında, 'kişisel kullanım sınırı'nı aşan dikili kenevir kök sayısı kaç olarak kabul edilmiştir? Bu kararın, suç vasfının belirlenmesinde TCK 191. maddesi (kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma) ile 2313 sayılı Kanun'un 23. maddesi (kenevir ekme) arasındaki ayrımı nasıl etkilediğini açıklayınız.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 2017/317 K. sayılı kararında, sanığın evinin bahçesinde ele geçirilen toplam 106 kök kenevirden, olgunlaştığında elde edilecek esrarın, kişisel kullanımı için gerekli miktardan fazla olacağı belirtilmiştir. Dairenin genel uygulamalarına göre, başka delil yoksa '20 köke kadar dikili kenevirin kişisel kullanım kapsamında değerlendirilebileceği' kabul edilmiştir. Bu karar, suç vasfının belirlenmesinde, ekili kenevir sayısının kişisel kullanım sınırını aşıp aşmadığını temel bir kriter olarak kullanır. Eğer kök sayısı kişisel kullanım sınırını aşarsa, fiilin 2313 sayılı Kanun’un 23. maddesinin son fıkrasında düzenlenen 'esrar elde etmek için kenevir ekme' (ticari amaçlı) suçunu oluşturduğu kabul edilir. Yargıtay, yerel mahkemenin TCK 191. maddesinin 1. fıkrasında yer alan ve metinden çıkarılan 'kendisi tarafından kullanılmak üzere uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran bitkileri yetiştirme' suçundan hüküm kurmasını hatalı bulmuştur, çünkü bu eylem 2313 sayılı Kanun'da daha spesifik olarak düzenlenmiştir.