Danıştay Beşinci Dairesi'nin 1982/257 E., 1982/265 K. sayılı kararı bağlamında, 657 sayılı Kanunun 77. maddesi uyarınca yurt dışında görev almak üzere izinli olarak gönderilen Devlet memurlarının izin süresi sona ermeden görevlerine dönmek istemeleri halinde 'Bakanlar Kurulu kararı'na gerek olup olmadığına ilişkin duraksama nasıl çözümlenmiştir? 'Usulde paralellik ilkesi' bu çözümde nasıl bir rol oynamıştır?

Danıştay Beşinci Dairesi'nin 1982/257 E., 1982/265 K. sayılı kararında, 657 sayılı Kanunun 77. maddesi uyarınca yurt dışında görevlendirme için Bakanlar Kurulu kararı gerektiği belirtilerek, izin süresi sona ermeden görevine dönmek isteyen memurların durumu incelenmiştir. Kararda, maddede öngörülen iznin 'dinlenme ya da izin haklarının gereği ve sonucu olan bir izin olmayıp, Devlet memurlarının yabancı ülkelerde ya da uluslararası kuruluşlarda çalışmasına izin verilmesinden ibaret' olduğu vurgulanmıştır. Sorunun çözümünde 'usulde paralellik ilkesi' temel alınmıştır: 'Yabancı ülkelerde ya da uluslararası kuruluşlarda görev almasına izin verilmesine Bakanlar Kurulu yetkili kılındığına göre, aynı idari işlemin ortadan kaldırılması halinde, aynı usule uyulması idare hukukunun temel prensiplerinden birini oluşturan usulde paralellik ilkesinin de gereğidir.' Bu nedenle, izin süresi sona ermeden görevine dönmek istemeleri halinde de Bakanlar Kurulu kararına gerek olduğu mütalaa edilmiştir.