Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2015/4295 E., 2015/13595 K. sayılı kararı, Türk Ticaret Kanunu'nun 448/3. maddesinde düzenlenen 'teminat gösterme' zorunluluğu ile HMK 85/1-b'de yer alan 'teminat gerektirmeyen haller' arasındaki ilişkiyi nasıl değerlendirmiştir? Mahkemenin davacının taşınmazlarını göz ardı etmesi neden hatalı bulunmuştur?

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 2015/4295 E., 2015/13595 K. sayılı kararı, TTK 448/3 (şirketin talebi üzerine muhtemel zararlara karşı davacının teminat göstermesi) ile HMK 85/1-b (davacının yurtiçinde istenen teminatı karşılamaya yeterli taşınmaz malının bulunması halinde teminattan muafiyet) hükümlerini ele almıştır. Mahkeme, davacıya teminat yatırması için kesin süre vermiş ve teminat yatırılmadığı için davanın usulden reddine karar vermiştir. Ancak Yargıtay, davacının dilekçesi ile sahip olduğu taşınmaz malları (yaklaşık 1.000.000 TL değerinde tapulu taşınmazlar) bildirmesine rağmen, mahkemenin HMK 85/1-b maddesi uyarınca 'davacının teminat bağlamında muafiyeti haiz olup olmadığı değerlendirilmesi gerekirken' yazılı şekilde karar verilmesini hatalı bulmuştur. Yargıtay, mahkemece belirlenen teminatın, pay sahibinin iptal davası açma hakkını kullanmasını engelleyecek tutarda olmaması gerektiği ve davacının yeterli taşınmaz malının teminat yükümlülüğünden muafiyet sağlayabileceği ilkesini vurgulamıştır.