5237 sayılı TCK'nın 227. maddesinin gerekçesinde, fuhuşla mücadeleye ilişkin hangi milletlerarası sözleşmelere atıf yapılmaktadır? Bu sözleşmelerin ortak vurgusu nedir?

TCK m. 227'nin gerekçesinde, Türkiye'nin taraf olduğu ve fuhuşla mücadelede uluslararası yükümlülüklerini belirleyen çeşitli sözleşmelere atıf yapılmaktadır. Bunlar arasında; 4 Mayıs 1910 tarihli Paris Sözleşmesi, 30 Eylül 1921 ve 11 Ekim 1933 tarihli Cenevre Sözleşmeleri ve 2 Aralık 1949 tarihli Birleşmiş Milletler Sözleşmesi bulunmaktadır. Bu sözleşmelerin ortak vurgusu; fuhşun insan onuruyla bağdaşmadığı, rızası olsa dahi bir kimsenin fuhuş amacıyla kullanılmasının, sömürülmesinin, fuhşa sürüklenmesinin ve bu işten kazanç sağlanmasının suç olarak düzenlenmesi gerektiğidir. Ayrıca, bu suçlara teşebbüsün ve hatta hazırlık hareketlerinin dahi cezalandırılması gerektiğini öngörmektedirler. Bu, fuhuşla mücadelenin sadece bireysel bir eylem olarak değil, bir insan ticareti ve sömürü sorunu olarak ele alınması gerektiğini göstermektedir.