5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesinde düzenlenen 'lehe olan kanunun uygulanması' ilkesi, sanığın ölümünden sonra uygulanacak 'kazanç müsaderesi' açısından nasıl bir sonuç doğurur? Yargıtay 5. CD, K: 2011/2539 kararı neyi vurgulamaktadır?

TCK m. 7/2, işlendiği zamanın kanunu ile sonradan yürürlüğe giren kanunun hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanunun uygulanıp infaz olunacağını belirtir. Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 2011/2539 sayılı kararında bu ilke, kazanç müsaderesi açısından yorumlanmıştır. Karara konu olayda suç, 765 sayılı eski TCK zamanında işlenmiş, ancak yargılama 5237 sayılı yeni TCK zamanında devam ederken sanık ölmüştür. Eski TCK'da, sanığın ölümü halinde davaya devam edilerek suçtan elde edilen maddi menfaatlerin müsaderesine olanak tanıyan bir hüküm bulunmamaktadır. Yeni TCK m. 64 ise bu imkanı tanımaktadır. Yargıtay, bu durumda lehe olan kanunun eski TCK olduğuna ve sanığın ölümüyle birlikte davanın düşmesi ve dolayısıyla aleyhine sonuç doğuracak şekilde kazanç müsaderesine karar verilemeyeceğine hükmetmiştir. Bu, sonradan yürürlüğe giren ve sanık aleyhine olan bir usul veya yaptırım hükmünün, geçmişe yürütülmeyeceği ilkesinin bir sonucudur.