CMK m. 286/2-g uyarınca, 'On yıl veya daha az hapis cezasını...gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar' temyiz edilemez. Bu kuralın anlamı nedir?

Bu kural, belirli bir ağırlığın altındaki suçlarda verilen beraat kararlarının, istinaf denetiminden geçtikten sonra kesinleşmesini ve Yargıtay'a taşınarak yargılamanın daha fazla uzamasını engellemeyi amaçlar. Kuralın işleyişi şöyledir: Sanığın yargılandığı suçun kanundaki cezasının üst sınırı on yıl veya daha az hapis ise ve ilk derece mahkemesi bu suçtan beraat kararı vermişse; bu beraat kararına karşı savcılık veya katılan istinaf yoluna başvurduğunda, bölge adliye mahkemesi (istinaf) bu başvuruyu inceleyip 'esastan reddederse' (yani beraat kararını yerinde bulursa), bu karar kesindir ve temyiz edilemez. Bu yolla, daha az ağır suçlarda verilen ve iki ayrı mahkeme tarafından onanmış olan beraat kararlarının hukuki güvenliği sağlaması hedeflenir.