Kredi kullanan tüketiciden 'kredi tahsis ücreti' alınması her zaman haksız şart mıdır? 6502 sayılı Kanun döneminde imzalanan bir sözleşmede bu ücretin alınabilmesinin yasal dayanağı nedir ve sınırı var mıdır? (Yargıtay 3. HD, K: 2021/12881)

Hayır, her zaman haksız şart değildir. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 4/3. fıkrası, bankaların tüketiciden faiz dışında alabileceği ücret, komisyon ve masraf türlerinin ve usullerinin Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası tarafından belirleneceğini hükme bağlamıştır. Bu yetkiye dayanılarak çıkarılan 'Finansal Tüketicilerden Alınacak Ücretlere İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik' ve ilgili tebliğler, 'kredi tahsis ücreti'nin alınabileceğini açıkça düzenlemiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin 2021/12881 sayılı kararında da belirtildiği gibi, bu yasal düzenlemeler çerçevesinde, bankanın tüketiciden kredi tahsis ücreti alması hukuka uygundur. Ancak bu ücretin bir sınırı vardır: Alınacak kredi tahsis ücreti, 'kullandırılan kredi anaparasının binde beşini (%0,5) geçemez.' Bu orana uygun olarak alınan bir ücret, yasal dayanağı olduğu için haksız şart olarak nitelendirilemez.