İnfaz Kanunu m. 25/1-c, ağırlaştırılmış müebbet hükümlüsünün diğer hükümlülerle temas etmesine hangi koşullarda ve nasıl izin verilebileceğini düzenlemektedir? Bu düzenleme, tecrit ilkesinin bir istisnası mıdır?

Evet, bu düzenleme, ağırlaştırılmış müebbet infaz rejiminin temelini oluşturan tek kişilik odada barındırma ve tecrit ilkesinin sınırlı bir istisnasını oluşturur. İnfaz Kanunu m. 25/1-c'ye göre, hükümlünün diğer hükümlülerle temas etmesine izin verilebilmesi için üç koşulun bir arada bulunması gerekir: 1) Risk ve güvenlik gerekçelerinin buna engel olmaması. 2) Hükümlünün iyileştirme ve eğitim çalışmalarında gayret göstermesi. 3) Hükümlünün 'iyi hâl'li olması. Bu koşullar sağlandığında, idare, hükümlünün 'kendisi ile aynı ünitede kalan hükümlülerle temasta bulunmasına sınırlı olarak' izin verebilir. Bu, mutlak bir hak olmayıp, idarenin takdirine bağlı, koşullu ve sınırlı bir sosyalleşme imkanıdır ve hükümlünün rehabilitasyonunu teşvik etmeyi amaçlar.