YCGK 2013/12-654 E., 2015/75 K. sayılı kararında, iş kazasında ölen kişinin 'üretim müdürü' olması ve iş güvenliği eğitimi almış olması, sanık işveren ve işletme müdürünün sorumluluğunu nasıl etkilemiştir? Bilirkişi raporlarındaki farklı kusur oranlarına rağmen CGK'nın beraat sonucuna ulaşmasının temel mantığı nedir?

YCGK 2013/12-654 E., 2015/75 K. sayılı kararında, ölen kişinin fabrikada 'üretim müdürü' olması, iş güvenliği eğitimi almış olması ve kendi göreviyle ilgisi olmayan bir işe (çatıya branda serme işini kontrol etme) kendi inisiyatifiyle ve uyarılara rağmen tedbirsizce dahil olması, sanık işveren ve işletme müdürünün sorumluluğunun ortadan kalkmasında önemli etkenler olmuştur. CGK'nın, bilirkişi raporlarında sanıklara çeşitli oranlarda kusur atfedilmesine rağmen beraat sonucuna ulaşmasının temel mantığı, **meydana gelen ölüm neticesi ile sanıkların (işveren ve işletme müdürü) eylemleri veya ihmalleri arasında doğrudan ve hukuken kabul edilebilir bir nedensellik bağının kurulamaması ve neticenin esasen ölenin kendi ağır ve beklenmedik kusurlu davranışından kaynaklandığı** kabulüdür. Değerlendirme şöyledir: 1. **Ölenin Bilgi ve Tecrübesi:** Üretim müdürü pozisyonunda olan ve iş güvenliği eğitimi almış bir kişinin, çatıda çalışmanın risklerini bilmesi ve gerekli önlemleri almadan veya talep etmeden tehlikeli bir alana girmemesi beklenir. 2. **Görev Alanı Dışında Hareket:** Ölenin, çatıyla ilgili bir görevi veya sorumluluğu olmadığı halde, kendisine verilmiş bir talimat veya izin olmaksızın, kendi inisiyatifiyle çatıya çıkması. 3. **Uyarıları Dikkate Almama:** Diğer çalışanların çatıya çıkmaması yönündeki ikazlarını dikkate almaması. 4. **Kendi Tedbirsizliği:** Çatıda çalışan diğer işçiyi şeffaf ve kırılgan malzeme üzerine basmaması konusunda uyarmasına rağmen, kendisinin aynı yere basarak düşmesi, ölenin kendi dikkatsizliğini ve tedbirsizliğini göstermektedir. 5. **Sanıkların İhmali ile Netice Arasındaki Bağın Kopması (CGK'ya göre):** Sanıkların işyerinde genel iş güvenliği önlemlerinde (örneğin, çatı merdiveni bulundurmama) bazı eksiklikleri olsa bile, ölenin bu kadar bilinçli, görev dışı ve tedbirsiz davranışı, sanıkların olası ihmalleri ile ölüm neticesi arasındaki nedensellik bağını kesmiş veya en azından sanıklara yüklenebilecek bir kusur bırakmamıştır. CGK, neticenin esasen ölenin kendi riskli davranışının bir sonucu olduğu ve sanıklara bu neticenin objektif olarak isnat edilemeyeceği kanaatine varmıştır. Bu nedenle, bilirkişi raporları mahkemeyi bağlayıcı olmadığından (CMK m. 67/6), CGK, somut olayın özelliklerini ve özellikle ölenin davranışlarını dikkate alarak, sanıkların taksirle ölüme neden olma suçundan sorumlu tutulamayacakları ve beraat etmeleri gerektiği sonucuna ulaşmıştır.