Hırsızlık suçunda 'malın değerinin azlığı' (TCK m. 145) ceza üzerinde nasıl bir etki yaratır? Mahkemenin bu maddeyi uygularken takdir yetkisinin sınırları nelerdir?

TCK m. 145, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması durumunda faile verilecek cezada indirim yapılabileceği gibi, ceza vermekten tamamen vazgeçilebilmesini de düzenleyen özel bir hükümdür. Bu madde, cezanın bireyselleştirilmesi ilkesinin bir yansımasıdır. Mahkemenin takdir yetkisi geniştir. Hakim, sadece malın objektif değerini değil, aynı zamanda 'suçun işleniş şekli ve özelliklerini' de göz önünde bulundurur. Örneğin, çok düşük değerli bir malın, kilit kırmak gibi nitelikli bir şekilde çalınması durumunda hakim indirim yapmayabilir. Buna karşılık, zaruret halinde çalınan düşük değerli bir ekmek için ceza vermekten vazgeçebilir. Dolayısıyla, malın değerinin azlığı otomatik bir indirim veya cezasızlık nedeni değildir; hakimin, olayın tüm koşullarını değerlendirerek kullanacağı bir takdir yetkisidir.