Bir muhasebecinin, müvekkiliyle arasındaki hizmet ilişkisi sona ermesine rağmen, kendisine teslim edilen ticari defter ve belgeleri iade etmemesi eylemi, Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin 2016/4397 sayılı kararına göre hangi suçu oluşturur? Bu kararın gerekçesi nedir?

Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin 2016/4397 sayılı kararına göre, bu eylem TCK m. 208'deki 'özel belgeyi gizleme' suçunu değil, TCK m. 155/2'deki 'hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma' suçunu oluşturur. Kararın gerekçesi, failin (muhasebecinin) belgeleri zilyetliğinde bulundurma şekline dayanmaktadır. Muhasebeci, bu defter ve belgeleri bir hizmet ilişkisi çerçevesinde, mesleğini ifa etmek amacıyla zilyetliğine almıştır. Hizmet ilişkisi sona erdiğinde bu belgeleri iade etmeyerek, kendisine duyulan güveni kötüye kullanmış ve zilyetliğin devri amacının dışına çıkarak mal üzerinde tasarrufta bulunmuştur. Eylem, bir belgenin delil değerini ortadan kaldırmaktan ziyade, mesleki güven ilişkisinin ihlali niteliğindedir. Bu nedenle suç vasfı, özel belgeyi gizleme değil, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak kabul edilmiştir.